အေမွာင္ရဲ ့ ေခ်ာင္ေလးထဲမွာ ေနာက္ေက်ာက ဒဏ္ရာ ကုစားရင္း လဲျပိဳ အဓိပၸါယ္မဲ ့ေနတဲ့ ငါ .........။ " လဲေနသူအတြက္ တစ္ခ်က္ေလာက္ ရပ္ႏိုင္ရင္ အနာဂတ္ ရွိတယ္ " စကားသံနဲ ့ ကမ္းေပးလာတဲ့ လက္ကေလး ငါ..ေငးေနမိခဲ့တယ္ ၊ တစိမ့္စိမ့္ စီးေမ်ာသြားတဲ့ ရင္ထဲမွာ အရာတိုင္းကို ေမွ်ာ္လင့္ ခ်င္လာတယ္ ကမ္းလက္ကေလးကို ဆုပ္ကိုင္ရင္း ယိုင္လဲသြားတဲ့ ငါ့..မ်က္ရည္္ ေပ်ာ္လို ့ပါ ..ေကာင္မေလးရယ္ ၊ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္သြားလဲဆိုရင္ မ်က္ရည္ေတြကို ေမးၾကည့္လိုက္ပါ ေျပာျပႏိုင္မွာပါကြာ ၊ " ပထမေျခလွမ္းထက္ ပိုအေရးၾကီးတဲ့ ေျခလွမ္း ဆိုတာမရွိဘူး အဲဒိအတြက္ ဖိနပ္ဆိုတဲ့ အေဖာ္လည္း ရွိရမယ္ " ေကာင္မေလးေရ မင္းေျပာတဲ့စကားေတြ မင္းကိုယ္တိုင္ စီးေပးလိုက္တဲ့ ဖိနပ္ ကိုစီးနင္းရင္း ေျခတစ္လွမ္း လွမ္းတိုင္း မင္းနဲ ့ငါ ေဝးသြားႏိုင္တာ ေတြးမိရဲ ့လား " သတိရတိုင္း လွည့္ၾကည့္ေနရင္ ေနာက္က်ေနလိမ့္မယ္ ေလ " ေက်းဇူးပါ ေကာင္မေလး ေရ ငါ ေလွ်ာက္လွမ္းပါ့မယ္ ယံုၾကည္မႈ ့ ကင္းမဲ့ခဲ့တဲ့ ေလာကၾကီးကို မင္းရဲ ့အားေပးျခင္း ေတြနဲ ့ ရင္ဆိုင္မယ္ တစ္ခုေလာက္ မွာ ခဲ့ပါရေစ ေကာင္မေလးရယ္ မင္းရဲ ့ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္ေတြ စီးဆင္းလာခဲ့ရင္ ငါ့ကို ေအာ္ဟစ္ေခၚလိုက္ပါေနာ္ ...